Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 3 Haziran 2026 tarihli kararı, aile işletmelerindeki sigorta kayıtlarının emeklilik açısından nasıl değerlendirileceği sorusunu yeniden gündeme getirdi.
SGK Emeklilik Talebini Reddetti
NTV'nin haberine göre davacı, 1998 yılında babasına ait iş yerinde 68 gün sigortalı çalıştığını, sonraki dönemlerde ise farklı statülerde prim ödediğini belirterek yaşlılık aylığı talep etti. Dosyaya göre kişi, toplam 1.338 gün 4/a ve 5.340 gün 4/b hizmeti bulunduğunu, böylece 6.678 gün priminin oluştuğunu ileri sürdü.
SGK, 18 yaşından önce aileye ait iş yerinde geçen hizmetlerin geçerliliğine itiraz ederek emeklilik talebini reddetti. Kurum, çalışma dönemine ilişkin bordroların dosyada bulunmadığını ve işe giriş kaydının fiilî çalışmayı kanıtlamadığını savundu.
Kurumun değerlendirmesinde, küçük yaştaki çocukların anne veya babalarının iş yerlerinde çalışmasına ilişkin özel hizmet sözleşmesi koşulları da gündeme geldi. SGK, vasinin katılımıyla hazırlanan ve hâkim tarafından onaylanan yazılı sözleşme bulunmadığını öne sürdü.
İlk derece mahkemesi ise davacıyı haklı bularak emeklilik aylığı bağlanmasına ve birikmiş ödemelerin faiziyle verilmesine hükmetti. İstinaf incelemesinde de karar uygun bulundu.
Yargıtay Bordro ve Tanık Araştırması İstedi
Yargıtay, dosyadaki araştırmayı yeterli görmedi. İş yerinin sicil bilgilerinin ve döneme ait bordroların incelenmesini, aynı dönemde çalışan tarafsız tanıkların dinlenmesini istedi. Bordro tanıklarına ulaşılamaması halinde komşu iş yerlerinin eski çalışanları veya sahipleri üzerinden araştırma yapılması gerektiğini bildirdi. Böylece çalışma ilişkisinin gerçekten kurulup kurulmadığı ve bildirilen süre boyunca fiilen çalışılıp çalışılmadığı açıklığa kavuşturulacak.
Yüksek Mahkeme, tanıkların SGK hizmet dökümlerinin de istenerek söz konusu tarihlerde iş yerinde çalışıp çalışmadıklarının kontrol edilmesini gerekli gördü. Dosyada eksik kalan belgelerin tamamlanması ve farklı kaynaklardan elde edilen bilgilerin birlikte değerlendirilmesi istendi.
Kararda emeklilik hesabına ilişkin ayrı bir hata da tespit edildi. Sigortalılık süresinin başlangıcı, kişinin 18 yaşını doldurduğu 11 Ağustos 1999 olarak değerlendirildi. Buna göre 25 yıllık süre 11 Ağustos 2024 tarihinde tamamlanıyordu. Dolayısıyla 2023 yılından itibaren aylık bağlanmasına ilişkin önceki hüküm bu yönüyle de hatalı bulundu.
Yargıtay, istinaf kararını ortadan kaldırıp ilk derece mahkemesinin kararını bozarak dosyayı yeniden değerlendirilmek üzere geri gönderdi.