Mahkeme, elden ödenen kiranın ispatının sağlanamadığı bir davada, ilk derece mahkemesinin verdiği kararı usul ve yasaya aykırı bularak bozdu. Bu karar, özellikle kirasını nakit olarak ödeyen kiracılar için ciddi uyarılar içeriyor. Artık, yazılı sözleşme olması durumunda, elden yapılan ödemeleri tanıkla ispatlamak mümkün değil.
Yazılı Sözleşme Varsa, Tanık Beyanı Geçersiz Sayıldı
Somut olayda, davacı kiracı Bülent Çaylık ile davalı mülk sahibi Burhan Karaman arasında, kiranın banka yoluyla ödeneceğine dair yazılı sözleşme bulunuyordu. Ancak kiracı, ev sahibinin talebi üzerine ödemeleri nakit olarak elden yaptığını iddia etti. Ev sahibi ise bu aylara ait kiraların ödenmediğini öne sürerek icra takibi başlattı.
Kiracı, icra tehdidi altında borcu tekrar ödemek zorunda kaldı ve ardından bu haksız tahsilatı geri almak için dava açtı. İlk derece mahkemesi, tanık ifadelerine dayanarak kiracı lehine karar verdi. Fakat Yargıtay, çok net bir hukuk kuralını hatırlatarak "Taraflar arasında yazılı kira sözleşmesi bulunmasından dolayı, kira bedellerinin ödendiği hususunda tanık dinlenemez" dedi. Bu ifade, elden ödemelerin ispatında en yaygın yöntem olan tanık delilinin artık kullanılamayacağı anlamına geliyor.
İspat Yükümlülüğü ve Senetle İspat Sınırına Dikkat
Yüksek mahkeme kararında, kira hukukundaki temel ispat kurallarını da tekrar hatırlattı. Buna göre, kira ilişkisinin varlığını ve miktarını ispatlama yükü ev sahibine, ödendiğini ispatlama yükü ise kiracıya aittir. Dava konusu yıllık kira bedeli olan 21 bin 600 TL'nin, senetle ispat sınırını (14.500 TL) aşması, konuyu çok daha kritik hale getiriyor.
Bu durumda, kiracının borcunu ödediğini iddia etmesi, bunu kesin bir delille (banka dekontu, makbuz, resmi kayıt) ispatlamasını zorunlu kılıyor. Sadece tanık ifadesi yeterli değil. Yargıtay, ilk derece mahkemesinin tanık beyanlarına dayanarak yazılı şekilde karar vermesini usul hatası olarak değerlendirdi ve dosyanın yeniden görüşülmek üzere bozulmasına karar verdi.