Uzman Doktor Sevil Savran Yorulmaz: “Bu Davranışı Görmezden Gelmeyin”

Uşak Eğitim ve Araştırma Hastanesi, çocuklarda sık karşılaşılan tırnak yeme davranışına ilişkin aileleri bilgilendirdi.
Uzman Doktor Sevil Savran Yorulmaz: “Bu Davranışı Görmezden Gelmeyin”

Hastanenin Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı Hastalıkları Hekimi Uzm. Dr. Sevil Savran Yorulmaz, tıp dilinde onikofaji olarak adlandırılan alışkanlığın nedenlerini, oluşturabileceği sağlık sorunlarını ve ailelerin nasıl yaklaşması gerektiğini anlattı.

Uzman hekimin açıklamasına göre tırnak yeme davranışı çoğunlukla üç veya dört yaşından sonra ortaya çıkıyor. Özellikle stresli dönemlerde belirginleşebilen bu alışkanlık, bazı çocuklarda duygusal zorlanmalarla ilişkili olabiliyor. Bu nedenle yalnızca davranışı durdurmaya çalışmak yerine, çocuğun yaşadığı güçlükleri anlamak önem taşıyor.

Tırnak Yemenin Arkasında Hangi Nedenler Olabilir?

Uzm. Dr. Yorulmaz, kaygı, stres, güvensizlik hissi ve ani duygu durum değişimlerinin tırnak yeme davranışını tetikleyebileceğine dikkat çekti. Aile içindeki iletişim sorunları, yoğun eleştiri, cezalandırılma korkusu ve baskıcı tutumlar da alışkanlığı etkileyebilen faktörler arasında sıralandı.

Yorulmaz'ın paylaştığı bilgilere göre bu davranış yaklaşık her dört çocuktan birinde görülebiliyor. Bununla birlikte tırnak yeme sıklığı yaşa ve araştırmalara göre değişiklik gösterebiliyor. Ancak her tırnak yiyen çocuğun mutlaka psikolojik bir rahatsızlığı bulunduğu düşünülmemeli. Alışkanlığın ne zaman başladığı, hangi durumlarda arttığı ve çocuğun günlük yaşamını etkileyip etkilemediği birlikte değerlendirilmeli.

Tırnakların sürekli ağızla temas etmesi, mikroorganizmaların taşınmasına neden olabiliyor. Tırnak çevresinde kanama ve doku zedelenmesi gelişmesi ise enfeksiyon riskini artırabiliyor.

Aileler Nasıl Davranmalı?

Uzman hekime göre çocuğu utandırmak, azarlamak veya sürekli “Elini ağzından çek” diyerek uyarmak doğru bir yaklaşım değil. Bunun yerine davranışı tetikleyen can sıkıntısı, kaygı ve stres gibi etkenlerin belirlenmesi öneriliyor. Tırnakları kısa ve düzgün kesmek, olumlu davranışları desteklemek ve çocukla güven veren bir iletişim kurmak alışkanlığın azaltılmasına yardımcı olabiliyor.

Ailelerin çocuklarını suçlamak yerine dinlemesi, günlük yaşamlarında zorlandıkları durumları fark etmesi ve ihtiyaç duyulduğunda uzman desteğine başvurması, sorunun sağlıklı biçimde ele alınmasına katkı sağlayabiliyor.

Uşak Eğitim ve Araştırma Hastanesi, davranışın sürmesi veya çocuğun sağlığını ve günlük yaşamını etkilemesi durumunda ailelerin çocuk ve ergen ruh sağlığı uzmanından profesyonel destek almasını tavsiye etti.